weer een half jaar verder

Het is na middernacht. Ik heb net mijn 'ronde' gedaan om te checken of alle deuren van het Sea Lab dicht zijn. En ik dacht bij mezelf: wow, we zijn al maart, ik ben hier al meer dan een jaar. Dat doet wel even raar. Ik sta er nooit bij stil dat mijn leven in België al zo lang voorbij is. Maar dit zijn de momenten waarop ik even heimwee krijg.

storm surge

Orkaan Ike heeft ons gelukkig links laten liggen, maar dat wil niet zeggen dat we er niets van merken. Het eiland staat half onder water! Gelukkig leef ik in het droge gedeelte :-) Hier zijn wat foto's:

still alive and kicking

Moeha, het is lang geleden dat ik hier nog iets op geschreven heb. Ondertussen is er vanalles gebeurd natuurlijk. In ben in België geweest (maar dat weten de meesten van jullie natuurlijk), er was de duikreis in Soedan, eenmaal terug in Alabama was er massa's veldwerk met de boot (= rondploeteren in de delta waar het wemelt van de alligators en de giftige slangen) eeeeeeen voor diegenen die het nog niet weten: ik heb een auto gekocht (dat was nodig want ik kon niet blijven rondbedelen voor vervoer om naar de winkel te gaan). Foto's volgen.

Kzal mijn best doen om vanaf nu wat meer regelmatig wat neer te pennen.

groetjes uit de VS,
Bart

tv-debut

Just had deze week een verrassing voor ons: gisteren (donderdag) is ons labo met een aantal journalisten op pad gegaan om een klein reportageke te maken over ons onderzoek. Nu, degenen die mij goed kennen weten dat ik er een gruwelijke hekel aan heb om geïnterviewed te worden, maar 't was voor het goeie doel (en ik kon er niet aan ontsnappen), dus deze morgen (om 5 uur s'ochtends) kwam mijn kop op TV.

Al bij al was het niet zo erg als ik me voorgesteld had. De reporter was natuurlijk een gladde kerel, maar hij viel best mee (hij stelde niet te veel ambetante vragen, en hij heeft de slechte antwoorden braafjes uit de reportage geknipt). En omdat het op zijn amerikaans was, was de reportage maar 5 minuutjes lang, dus ik had maar enkele seconden om mezelf belachelijk te maken. Ik kan niet klagen :-)

WKRG.com Video

The 'Jezus Channel'

Hehe, enfin une semaine calme au boulot. Donc c'est le moment de parler un peu plus des choses bizarres de la vie aux les Etats-Unis. Et aujourd'hui, je vous présente ‘la musique chrétienne’. Quand je retourne d'un long jour sur le terrain, j'aime un peu de musique dans la voiture. Et comme la plupart des stations radio sont très nuls, il faut toujours chercher pour trouver quelque chose convenable. C’est comme ça que, un bon jour, j’ai trouvé ‘POWER 88.5’

(http://www.goforth.org/Power88/AudioFeed.asp).

D’abord, ça ressemble toutes les autres stations mauvaises qu’on trouve ici. Jusqu’au moment ou on commence à écouter les textes des chansons. La première fois je ne pouvais pas arrêter de rire : ça a l’air d’être de la musique normale, mais tous les textes ne parlent que de dieu et jésus ! C’est super bizarre quand on ne s’attend pas à ça. Et de temps en temps il y a un mec qui donne un sermon de la bible. En plus, ça peut être n’importe quoi : il y a 3 semaines le sujet était la fin du monde (sans blagues). Maintenant, quand je me sens un peu déprimé, j’écoute toujours cette station : 5 minutes et je commence a sourire. Comme les gens peuvent être différents ...

druk, druk, druk

Weer een maand verder. En het is nog altijd alsof ik net uit België weg ben. Ik heb het vrij druk gehad de laatste tijd: massa's veldwerk, discovery day (de opendeurdag van het instituut), examens (yep, ik ontsnap er niet aan) en voor het moment "boating course". Iedere nieuwe student aan het Sealab krijg een driedaagse praktijkcursus om een 'vaarbewijs' te halen. En dit is echt de moeite, ik heb al vanalles moeten doen: brandjes blussen, flares afschieten, reddingstechnieken (met een boot in zee varen, iemand overboord smijten en die terug in de boot krijgen), massa's met de trailer rijden en boten te water laten, boten terug uit het water krijgen, toerkes varen in de haven... Vrijdag is de laatste dag van de cursus en dan wordt het pas echt sjiek: dan gaan we 'hoge snelheid maneuvers' doen.

Een van de andere pluspunten van werken aan het Sealab is het aantal BBQ's. Elke week is er ergens een BBQ, al dan niet met verse vis van de 'fisheries-guys'. Het Sealab heeft namelijk twee grote boten die regelmatig de zee op gaan. En als die terugkomen hebben ze altijd wel een tiental kilogram tonijn of 'snapper' mee. Ik heb nog nooit zoveel vis gegeten van heel mijn leven.

Ik ben ook verhuisd deze week en heb nu eindelijk een eigen kamer. Ik had twee plaatsen om naartoe te gaan: 'Albatros' (de appartementen op campus) of het 'Greeters house'. Als je daar woont ben je een soort half-time concierge (sleutels geven aan groepen die hier overnachten, zien dat alle deuren dicht zijn s'avonds, dat soort dingen) maar betaal je geen huur. Ik heb voor dat laatste gekozen. Dan kan ik sparen voor een autoke. Want je bent hier niets zonder een auto. De dichtstbijzijnde winkel die zijn naam waardig is ligt op 5 mijl van het Sealab, en als je grote inkopen doet moet je naar Mobile en dat is 40 mijl van hier.

Oh ja, nog iets: in juli kom ik voor een weekje terug naar Belgie. Ik hoop dat jullie me gaan herkennen, want ik ben zo zwart als een neger (het is hier nogal tropisch).

c'est vraiment connu partout

Pour prouver que les américains ne sont pas les seuls fans de "sweet home alabama": ici un video d'un group de Finlande, appelé "the Leningrad Cowboys" chantant ensemble avec "the red army choir".

In the wild wild west ...

In Amerika (en zeker in Alabama) zijn de meeste mensen voor vrij wapenbezit. Dat heeft verschillende redenen. Om te beginnen: er is vrij veel wildernis en in die wildernis lopen er massa's veel wilde varkens rond (een invasive species, geen medelijden mee hebben). En omdat de doorsnee Amerikaan niet vies is van een flinke portie "pork" op de BBQ, is jagen vrij populair. Maar dat is natuurlijk niet de enige reden. Er is ook heel wat te doen over 'home defense'. Het is hier legaal om een inbreker overhoop te knallen, en de meeste gezinnen hebben een geweer in huis om zich te kunnen verdedigen in geval van nood. Nu, of dat echt een goeie reden is weet ik niet. Op Dauphin Island gebeurt er nooit iets, dus daar heb je zeker geen wapens nodig. Maar ik kan me wel voorstellen dat je je in sommige grootsteden s'nachts niet om je gemak voelt. Maar het gaat verder dan dat. Er bestaat hier ook zoiets als 'concealed carry'. Het is legaal om een vuurwapen te dragen zolang dat je er niet mee loopt te showen (en je mag er ook niet mee rondlopen in banken, scholen of ziekenhuizen ma voor de rest doe je wat je wilt). Je kunt je wel voorstellen dat dat in Alabama heel populair is :-) Als je hier s'avonds op cafe gaat kun je zeker zijn dat er een of twee mensen in dat cafe een pistool op zak hebben. Ik vind dat toch een rare gedachte, maja wat kun je verwachten in een staat waar premiejager nog altijd een eervol beroep is.

Maar volgens mijn kotgenootjes is dit allemaal blabla. De belangrijkste reden om een geweer te hebben is gewoon omdat het leuk is om dingen kapot te schieten. En dat hebben ze gedemonstreerd ook! Zaterdag hebben ze me meegenomen voor een typisch dagje "redneck fun": beercan shooting!! Eerst gingen we naar de supermarkt om munitie te kopen, daarna zijn we wat geweren gaan opladen (bij hun ouders thuis) en dan was het tijd om te knallen. Omdat het de eerste keer was dat ik met een geweer schoot hebben ze me eerst een .22 gegeven (een jachtgeweer met heel kleine kogeltjes), maar toen ik dat gewoon was kreeg ik een kannon van een revolver in mijn handen gestopt (.375 voor de kenners). Lawaai dat zo'n ding maakt, niet te doen. En ik moet toegeven, het was leuk. Ik ben bang dat ik binnenkort nog een echte amerikaan zal worden, zucht...

Bluegrass !!!

Sinds zaterdag ben ik een grote fan van Bluegrass, de muziek van de Hillbillies (de rednecks die in de heuvels van zuid Alabama wonen). Een doorsnee bluegrass band bestaat uit een kerel met een banjo (obligatoir), een bas (en dat kan vanalles zijn, zolang het maar lawaai maakt, bvb. een constructie uit een metalen waskuip, een bezemsteel en wat snaren), een steel guitar, een gewone gitaar, soms een ukelele en soms een viool. En ze spelen razend snel.

Het toffe eraan is dat er heel wat 'blugrass cover bands' zijn. Een van de bekendste is Hayseed Dixie (en raadt eens welke band dat die meestal coveren ... AC/DC inderdaad). Luister vooral eens naar de volgende video, ik weet zeker dat je het nummer zult herkennen (hint, 't is een nummer van Alice Cooper)

ergernis

AAAAAAAAAAAAAAAAAHHHHHHHHHHHHHHHHHHHHHHHHHHHHH, waarom doen ze hier alles anders? Temperatuur is in fahrenheit, vloeistoffen meet je in cups of gallons, afstanden in inch, feet of mile. En het meest klote is dat ze hier hun datums anders schrijven: eerst de maand dan de dag. It pisses me off!!!