Sweet home Alabama

weer een half jaar verder

2009-03-03T23:08:00.000-08:00

Het is na middernacht. Ik heb net mijn 'ronde' gedaan om te checken of alle deuren van het Sea Lab dicht zijn. En ik dacht bij mezelf: wow, we zijn al maart, ik ben hier al meer dan een jaar. Dat doet wel even raar. Ik sta er nooit bij stil dat mijn leven in België al zo lang voorbij is. Maar dit zijn de momenten waarop ik even heimwee krijg.

storm surge

2008-09-11T09:11:00.000-07:00

Orkaan Ike heeft ons gelukkig links laten liggen, maar dat wil niet zeggen dat we er niets van merken. Het eiland staat half onder water! Gelukkig leef ik in het droge gedeelte :-) Hier zijn wat foto's:

still alive and kicking

2008-09-08T11:30:00.000-07:00

Moeha, het is lang geleden dat ik hier nog iets op geschreven heb. Ondertussen is er vanalles gebeurd natuurlijk. In ben in België geweest (maar dat weten de meesten van jullie natuurlijk), er was de duikreis in Soedan, eenmaal terug in Alabama was er massa's veldwerk met de boot (= rondploeteren in de delta waar het wemelt van de alligators en de giftige slangen) eeeeeeen voor diegenen die het nog niet weten: ik heb een auto gekocht (dat was nodig want ik kon niet blijven rondbedelen voor vervoer om naar de winkel te gaan). Foto's volgen.

Kzal mijn best doen om vanaf nu wat meer regelmatig wat neer te pennen.

groetjes uit de VS,
Bart

tv-debut

2008-05-23T07:04:00.000-07:00

Just had deze week een verrassing voor ons: gisteren (donderdag) is ons labo met een aantal journalisten op pad gegaan om een klein reportageke te maken over ons onderzoek. Nu, degenen die mij goed kennen weten dat ik er een gruwelijke hekel aan heb om geïnterviewed te worden, maar 't was voor het goeie doel (en ik kon er niet aan ontsnappen), dus deze morgen (om 5 uur s'ochtends) kwam mijn kop op TV.

Al bij al was het niet zo erg als ik me voorgesteld had. De reporter was natuurlijk een gladde kerel, maar hij viel best mee (hij stelde niet te veel ambetante vragen, en hij heeft de slechte antwoorden braafjes uit de reportage geknipt). En omdat het op zijn amerikaans was, was de reportage maar 5 minuutjes lang, dus ik had maar enkele seconden om mezelf belachelijk te maken. Ik kan niet klagen :-)

WKRG.com Video

The 'Jezus Channel'

2008-05-13T16:00:00.000-07:00

Hehe, enfin une semaine calme au boulot. Donc c'est le moment de parler un peu plus des choses bizarres de la vie aux les Etats-Unis. Et aujourd'hui, je vous présente ‘la musique chrétienne’. Quand je retourne d'un long jour sur le terrain, j'aime un peu de musique dans la voiture. Et comme la plupart des stations radio sont très nuls, il faut toujours chercher pour trouver quelque chose convenable. C’est comme ça que, un bon jour, j’ai trouvé ‘POWER 88.5’

(http://www.goforth.org/Power88/AudioFeed.asp).

D’abord, ça ressemble toutes les autres stations mauvaises qu’on trouve ici. Jusqu’au moment ou on commence à écouter les textes des chansons. La première fois je ne pouvais pas arrêter de rire : ça a l’air d’être de la musique normale, mais tous les textes ne parlent que de dieu et jésus ! C’est super bizarre quand on ne s’attend pas à ça. Et de temps en temps il y a un mec qui donne un sermon de la bible. En plus, ça peut être n’importe quoi : il y a 3 semaines le sujet était la fin du monde (sans blagues). Maintenant, quand je me sens un peu déprimé, j’écoute toujours cette station : 5 minutes et je commence a sourire. Comme les gens peuvent être différents ...

druk, druk, druk

2008-05-07T07:17:00.000-07:00

Weer een maand verder. En het is nog altijd alsof ik net uit België weg ben. Ik heb het vrij druk gehad de laatste tijd: massa's veldwerk, discovery day (de opendeurdag van het instituut), examens (yep, ik ontsnap er niet aan) en voor het moment "boating course". Iedere nieuwe student aan het Sealab krijg een driedaagse praktijkcursus om een 'vaarbewijs' te halen. En dit is echt de moeite, ik heb al vanalles moeten doen: brandjes blussen, flares afschieten, reddingstechnieken (met een boot in zee varen, iemand overboord smijten en die terug in de boot krijgen), massa's met de trailer rijden en boten te water laten, boten terug uit het water krijgen, toerkes varen in de haven... Vrijdag is de laatste dag van de cursus en dan wordt het pas echt sjiek: dan gaan we 'hoge snelheid maneuvers' doen.

Een van de andere pluspunten van werken aan het Sealab is het aantal BBQ's. Elke week is er ergens een BBQ, al dan niet met verse vis van de 'fisheries-guys'. Het Sealab heeft namelijk twee grote boten die regelmatig de zee op gaan. En als die terugkomen hebben ze altijd wel een tiental kilogram tonijn of 'snapper' mee. Ik heb nog nooit zoveel vis gegeten van heel mijn leven.

Ik ben ook verhuisd deze week en heb nu eindelijk een eigen kamer. Ik had twee plaatsen om naartoe te gaan: 'Albatros' (de appartementen op campus) of het 'Greeters house'. Als je daar woont ben je een soort half-time concierge (sleutels geven aan groepen die hier overnachten, zien dat alle deuren dicht zijn s'avonds, dat soort dingen) maar betaal je geen huur. Ik heb voor dat laatste gekozen. Dan kan ik sparen voor een autoke. Want je bent hier niets zonder een auto. De dichtstbijzijnde winkel die zijn naam waardig is ligt op 5 mijl van het Sealab, en als je grote inkopen doet moet je naar Mobile en dat is 40 mijl van hier.

Oh ja, nog iets: in juli kom ik voor een weekje terug naar Belgie. Ik hoop dat jullie me gaan herkennen, want ik ben zo zwart als een neger (het is hier nogal tropisch).

c'est vraiment connu partout

2008-04-14T10:49:00.001-07:00

Pour prouver que les américains ne sont pas les seuls fans de "sweet home alabama": ici un video d'un group de Finlande, appelé "the Leningrad Cowboys" chantant ensemble avec "the red army choir".

In the wild wild west ...

2008-03-31T07:24:00.000-07:00

In Amerika (en zeker in Alabama) zijn de meeste mensen voor vrij wapenbezit. Dat heeft verschillende redenen. Om te beginnen: er is vrij veel wildernis en in die wildernis lopen er massa's veel wilde varkens rond (een invasive species, geen medelijden mee hebben). En omdat de doorsnee Amerikaan niet vies is van een flinke portie "pork" op de BBQ, is jagen vrij populair. Maar dat is natuurlijk niet de enige reden. Er is ook heel wat te doen over 'home defense'. Het is hier legaal om een inbreker overhoop te knallen, en de meeste gezinnen hebben een geweer in huis om zich te kunnen verdedigen in geval van nood. Nu, of dat echt een goeie reden is weet ik niet. Op Dauphin Island gebeurt er nooit iets, dus daar heb je zeker geen wapens nodig. Maar ik kan me wel voorstellen dat je je in sommige grootsteden s'nachts niet om je gemak voelt. Maar het gaat verder dan dat. Er bestaat hier ook zoiets als 'concealed carry'. Het is legaal om een vuurwapen te dragen zolang dat je er niet mee loopt te showen (en je mag er ook niet mee rondlopen in banken, scholen of ziekenhuizen ma voor de rest doe je wat je wilt). Je kunt je wel voorstellen dat dat in Alabama heel populair is :-) Als je hier s'avonds op cafe gaat kun je zeker zijn dat er een of twee mensen in dat cafe een pistool op zak hebben. Ik vind dat toch een rare gedachte, maja wat kun je verwachten in een staat waar premiejager nog altijd een eervol beroep is.

Maar volgens mijn kotgenootjes is dit allemaal blabla. De belangrijkste reden om een geweer te hebben is gewoon omdat het leuk is om dingen kapot te schieten. En dat hebben ze gedemonstreerd ook! Zaterdag hebben ze me meegenomen voor een typisch dagje "redneck fun": beercan shooting!! Eerst gingen we naar de supermarkt om munitie te kopen, daarna zijn we wat geweren gaan opladen (bij hun ouders thuis) en dan was het tijd om te knallen. Omdat het de eerste keer was dat ik met een geweer schoot hebben ze me eerst een .22 gegeven (een jachtgeweer met heel kleine kogeltjes), maar toen ik dat gewoon was kreeg ik een kannon van een revolver in mijn handen gestopt (.375 voor de kenners). Lawaai dat zo'n ding maakt, niet te doen. En ik moet toegeven, het was leuk. Ik ben bang dat ik binnenkort nog een echte amerikaan zal worden, zucht...

Bluegrass !!!

2008-03-24T11:39:00.000-07:00

Sinds zaterdag ben ik een grote fan van Bluegrass, de muziek van de Hillbillies (de rednecks die in de heuvels van zuid Alabama wonen). Een doorsnee bluegrass band bestaat uit een kerel met een banjo (obligatoir), een bas (en dat kan vanalles zijn, zolang het maar lawaai maakt, bvb. een constructie uit een metalen waskuip, een bezemsteel en wat snaren), een steel guitar, een gewone gitaar, soms een ukelele en soms een viool. En ze spelen razend snel.

Het toffe eraan is dat er heel wat 'blugrass cover bands' zijn. Een van de bekendste is Hayseed Dixie (en raadt eens welke band dat die meestal coveren ... AC/DC inderdaad). Luister vooral eens naar de volgende video, ik weet zeker dat je het nummer zult herkennen (hint, 't is een nummer van Alice Cooper)

ergernis

2008-03-19T06:48:00.001-07:00

AAAAAAAAAAAAAAAAAHHHHHHHHHHHHHHHHHHHHHHHHHHHHH, waarom doen ze hier alles anders? Temperatuur is in fahrenheit, vloeistoffen meet je in cups of gallons, afstanden in inch, feet of mile. En het meest klote is dat ze hier hun datums anders schrijven: eerst de maand dan de dag. It pisses me off!!!

Florida

2008-03-14T10:39:00.000-07:00

La semaine passé j'ai eu un weekend francophone! Mélanie était en Orlando pour un congres et on a fait un petit trip en Florida ensemble. On était 3 en effet, Céline a nous accompagné, et je suis content qu'elle a fait ça, autrement j'avais jamais survécu le trajet Dauphin Island-Orlando. Si tout va bien, c'est 8 heures de route. Mais ce weekend particulier, le dieu des tempètes avait décidé que c'était temps pour la déluge, et ca nous a pris plus de 10 heures. C'était vraiment dangereux pour conduire, surtout la nuit. Je pense qu'on a vu plus de 30 accidents.

Le samedi le ciel était clair, donc on a pris une tente et fait du 'backcountry camping' dans le Parc National du Cape Canaveral. On voulait prendre un cano et faire du camping dans une des Îles de ce réservat, mais le vent était trop fort, donc on a déménagé vers la plage. Bref, une personne de nous trois (je ne dis pas qui :-) voulait vraiment essayer de lancer un kano, en désormais ses efforts héroices, il ne pouvait pas aller plus loins que 3 mètres avant le vent poussait le bateau vers le point de départ (oui, oui, on m'a dit que c'était impossible mais on peut toujours essayer, non?). Mais c'était bien la bas, on a veu des nudistes et des limules, la nuit on a fait un petit feu sur la plage, et le levée du soleil était super beau.

Le lendemain j'ai eu mon premier problème avec un officier de la loi (c'était un Parc Ranger, il était vraiment un grand pourri) mais on a échappé sans ammende, donc pas de problèmes. Le stop suivant était le centre du NASA en Cape Canaveral, un endroit hyper impressionant! Si on a la possibilité il fait vraiment y aller. Mais 'tempus fugit' et après qq. heures c'était temps de retourner Mélanie en Orlando et de conduire en Alabama. Dommage, c'était vraiment trop court.

om stil van te worden

2008-03-13T12:08:00.000-07:00

Iemand die ik online ontmoet heb heeft onlangs twee van haar kindjes verloren in een ongeluk. Toen ik dat hoorde ben ik er toch even stil van geworden. Als je dit leest: ik wens je veel sterkte toe.

Bart

Twee weken verder

2008-03-03T16:38:00.000-08:00

Hehe, het is alweer een tijdje geleden dat er iets op de blog verschenen is. Hoog tijd dus om wat verhaaltjes uit de VS te vertellen.

Om te beginnen: ik ben naar een congresje geweest: GSS (Graduate Student Symposium om het in mooi engels te zeggen). Het klinkt impressionant maar in feite is het gewoon een excuus voor lokale studenten om wat mensen te leren kennen en zich ladderzat te zuipen. Daarom werd het dit jaar ook in Missisipi georganiseerd, want Missisipi ligt vlak naast Louisiana en daar is de drank goedkoop. Maar het was heel fijn, en de presentaties waren van verbazend hoge kwaliteit (ik ga hier mijn best mogen doen).

Verder ben ik bijna elke dag op het veld geweest. Er lopen verschillende projecten op het labo en iedereen wordt opgetrommeld als er een velddag is. Daarnaast ben ik zelf met 'preliminaries' begonnen voor het zeegrasrestoratieproject, en daar kruipt ook veel tijd in. Vorige vrijdag was echt grappig. Ik moest met de boot naar een eilandje voor de kust om er stalen te nemen van 'Ruppia maritima' (het onkruid onder de zeegrassen, sommigen vinden het zelfs de naam zeegras niet waardig omdat het ook in zoet water groeit) en Just stelde zich kandidaat om mij er naartoe te brengen. Maar blijkbaar heeft Just geen al te goeie reputatie wat boten besturen betreft (naar het schijnt heeft hij er in 2006 een gecrasht tegen een pier). Iedereen uitte zijn bezorgdheid/medeleven toen ik vertelde dat ik met hem ging varen (al dan niet vergezeld door een grijns vol leedvermaak). Maar no worries, alles is goed verlopen en het was een zalige dag op het water.

En over water gesproken: gisteren ben ik gaan zeilen. Het was echt de moeite: goed gezelschap, ondergaande zon, een fris windje maar toch warm, een frigobox met koele pintjes,... Ik heb me heel goed geamuseerd. Dit ga ik nog doen!

Soit, kga eens gaan eten. Om af te sluiten: een sfeerbeeld uit de VS. Vorige week was ik in Wallmart en rara wat zag ik daar ... twee kleine obese amerikaantjes die hand in hand door de rayon met snoepgoed huppelden. Het was schattig en zielig tegelijk.

Spécialement pour Ponpon

2008-02-21T06:49:00.000-08:00

Mesdames et messieurs, je vous présente un des grands hits sur le radio locale:
"pickup-truck" par l'artiste "yellowbird shane"

me and my truck like to hit the streets
see just how many pretty girls we can meet after 2 AM on the weekend
there was a 9 out of 10 standing outside the bar
"My name is Shane, how do you like me so far?" was my pickup line
It's been working since '99
She didn't even say a word, turned on her heel and flipped me the bird
lately we don't have the affect we used to have on the girls

me and my old pickup truck
these days we dont pick up much
but there's chrome on her hood
man we're looking so good when we're looking for love
i know we'll be rolling again someday soon
somewhere around the bend
i know we'll have better luck in my pickup truck

9 out of 10 were still looking at me
I asked her, "Are you from Tennesse 'cuz baby, you're the only 10 I see.
"She smiled back much to my surprise
"I need a map 'cuz I'm lost in your eyes" was the last thing I said before her purse hit my head.
Now we're sitting here all alone
Me and Chevy at the side of the road wondering how our dynamic duo went so wrong

but me and my old pickup truck
these days we dont pick up much
Maybe pink furry dice and a can of Old Spice are making us too hot to touch
i know we'll be rolling again someday soon
somewhere around the bend
i know we'll have better luck - me and my pickup truck

maybe we need to give this thing just one more try
bigger tires and a new paint job with flames on the side would really pimp out our ride

me and my old pickup truck
these days we dont pick up much
but i know in a while, we'll be driving in style
crawling on out of this truck
i'm sure we'll be rolling again someday soon
somewhere around the bend
i know we'll have better luck - me and my pickup truck
just a couple of fix 'er ups in my pickup truck

maak dat mee - deel 2

2008-02-14T10:00:00.000-08:00

Ik kan me blijven verbazen over hoe het er hier aan toe gaat: ik mocht gisteren al direct mijn rijexamen opnieuw doen... en deze keer was het goed. Ksnap niet wat ik anders gedaan heb dan de eerste keer (behalve met twee handen rijden), maar je hoort me niet klagen :-) Ik ben dus de trotse eigenaar van een alabamees rijbewijs, whoehoeeeeeeeeeeeeeeeew

Maak dat mee ...

2008-02-11T16:14:00.000-08:00

Ik ben gebuisd op mijn rijexamen. En ik ben echt beschaamd want het was super gemakkelijk. In de VS mag je als Europeaan 30 dagen met je eigen rijbewijs rondrijden, maar daarna moet je een lokaal rijbewijs hebben (een van Alabama dus). En omdat ik vorige vrijdag mijn “social security card” gekregen heb, ben ik vanochtend mijn rijexamen gaan doen. Let’s get it over with. Enfin, dat dacht ik tenminste.

Rijschool bestaat hier niet, je moet een beschermengel hebben die zich over jou ontfermt, en je zijn auto leent zodat je daarmee je examen kunt gaan doen. In mijn geval was dat Josh, de “tech” van het labo, hij nam me vanochtend mee naar het examencentrum. De sukkelaar wist niet wat hem te wachten stond (en ik ook niet).

Nu moet je weten dat Alabama een redelijk arme staat is, en dat de administratie wat weg heeft van die van een derde-wereld land. Je komt binnen in een stampvol lokaal, waarna je drie uur moet wachten voor ze je nummer afroepen. Als het dan eindelijk aan je beurt is neemt de “madam aan het loket” een half uur plaspauze/koffie-break. En als ze zich toch verwaardigt om je te woord te staan, moet ze om de 2 minuten een dringende roddel kwijt aan de andere loketbediende, zodat je daar zeker nog een kwartier met je vingers staat te draaien. Na al die miserie krijg je een verfrommeld papiertje en mag je een poepsimpel theoretisch examen gaan doen op een aftandse computer (duurt ongeveer 5 minuten), waarna er weer een stapel papierwerk op je ligt te wachten. So far so good, als ik iets geleerd heb van mijn afrika-reizen dan is het geduld, dus ik zat rustig wat artikels te lezen terwijl Josh alle kleuren van de regenboog kreeg van opgekropte frustratie.

Na 4 uur mocht ik eindelijk in de auto stappen voor mijn road-test. En daar liep het mis. Het begon al direct toen ik in de auto stapte: mijn examinator (een negerin met een heel dikke poep) vroeg me om mijn raam te openen, en omdat ik de auto niet goed kende, heb ik eerst alle andere ramen geopend voor ik het juiste knopje vond. “Are you sure you are ready for the test”, vroeg ze me poeslief… “Yes Yes, no worries”, antwoordde ik, startte de auto en draaide de openbare weg op. Het was prachtig weer, mijn raam stond open, en voor ik het wist was ik rustig aan het cruisen, met een elleboog op het open raam en een hand op het stuurwiel. Ik was zo relaxed dat ik niet eens merkte dat instructrice alsmaar kwader werd. Uiteindelijk werd het haar teveel: “two hands on the wheel” krijste ze. Ondertussen tuften we rustig (25 mijl per uur, je mag hier niet rap rijden) door de wijken van Mobile. Alles goed, geen probleem, tot ik moest stoppen en achteruit rijden. Nu, dat heb ik niet zo geweldig gedaan (het was al lang geleden), en dat was een beetje de doodsteek. Ik denk dat ze op dat moment besliste dat ik nog eens mocht terugkomen. Nog een keer geen voorrang verlenen en ik mocht braafjes terug rijden naar het examencentrum. Zucht. En zeggen dat ik hier al drie weken rondrijdt met mijn Europees rijbewijs. Wat een miserie.

Et maintenant : en français !

2008-02-04T16:02:00.001-08:00

Pardonnez le français horrible dans les paragraphes suivants. Je n’avais plus de place dans mon bagage pour un dictionnaire néerlandais - français après les deux kilos de chocolat et la bouteille de Chouffe. Mais je vais essayer de me débrouiller !

Quand on vit aux Etats-Unis, c’est impossible d’échapper le Superbowl. Ce jour la, tous les américains se mettent collectivement devant la télé avec plein de chips, bière, poulet grillé, hamburgers, pizza, hot-dogs, … pour le match le plus important de l’année : le grand finale du football américain.

Le truc sympa est qu’on regarde ce match toujours en groupe (et préférablement un groupe qui contient des fans des deux équipes, comme ça on a toujours quelqu’un pour engueuler). L’ambiance de cette soirée est un peu comme dans un café en Flandre pendant les matchs de foot entre la Belgique et les Pays-bas, mais avec encore dix fois plus de passion. Le football est vraiment important ici !

C’était donc hier, le jour de ce fameux match. Et j’ai regardé avec un groupe de 20 étudiants complètement bourrés, 15 entre eux étaient des fans des ‘Patriots’ et 5 des fans des ‘Giants’. Au début je ne comprenais rien des règles, mais ce n’est pas si difficile et après une heure j’étais complètement dans l’ambiance. C’est vraiment pas mal, ce jeu. Je me suis bien amusé!

mijn eerste namiddag op het veld!

2008-02-03T10:26:00.000-08:00

En wat voor een :-) Vrijdag gingen Just en ik een verkenningstochtje doen, zodat ik wat voeling kan krijgen met de planten waarmee ik in de toekomst zal werken. We zijn namelijk van plan om volgend jaar een zeegrasrestoratie project te doen, en daarvoor gaan we dit jaar een aantal testen doen (om te zien of onze methode wel werkt, vooraleer we op grote schaal zeegras gaan planten).

Daarvoor gingen we dus naar de middle of nowhere (20 minuten rijden op een dirtroad), dan wetsuit aan en het water in. Zalig, heerlijk fris water, warme zon, blauwe hemel... Alleen vonden we niet veel zeegras omdat het water zo troebel was. Maar niet getreurd, na een half uurke ploeteren was het op naar de volgende site. Tenminste dat was de bedoeling, na 5 minuutjes reden we vast in een modderpoel van meer dan een halve meter diep :-)

Nu moet je weten dat we in een mega pick-up reden met 4x4 en alles erop en eraan. Dus normaal gezien was dit geen probleem. Maar omdat we allebei zo weinig van auto's weten kregen we hem maar niet in 4x4 modus. De auto had namelijk 'front locking hubs', en om 4x4 tractie te krijgen moet je dan uitstappen en aan een knop draaien die zich op de voorste wieldoppen bevindt. Soit, omdat we dat niet wisten zijn we (in wetsuit) op zoek gegaan naar de dichtstbijzijnde amerikaan (een kwartierke verder) die ons dan mijn zijn pickup truck uit de modder heeft getrokken. Nu, die kerel vertrok, wij stappen terug in ... en nog geen minuut later rijdt Just wel in een gracht zeker. Wij dus weer op zoek naar die zelfde amerikaan (een kwartier stappen), die laad weer zijn sleepkabel in zijn pickup om de onze uit de modder te trekken ... tot hij aankomt en zegt: "hey, you have four wheel drive!". Hij stapt uit, doet draait aan onze wieldoppen, en rijdt onze pickup op eigen kracht de gracht uit (op nog geen 5 seconden tijd). Afgang dus! Daarna zijn we maar te voet verder gegaan naar onze tweede site :-)

a man's best friend

2008-01-30T07:26:00.000-08:00

Molly is de kothond! Ze heeft iets van een bordercollie, maar is verder helemaal zwart, iets kleiner en meer stevig gebouwd. Een heel intelligent beestje, maar o zo bang. Kyle heeft haar gevonden toen ze een puppy was, en het heeft naar het schijnt twee weken geduurd eer hij haar vanonder de auto okn weglokken met een beetje eten. We denken dat ze mishandeld geweest is toen ze klein was. Dat is nu al enkele jaren geleden maar je ziet het nog altijd.

Toen ik de eerste keer een voet binnenzette op kot heeft ze een half uur naar me gegrold, maar ondertussen zijn we dikke vrienden (ik heb haar stiekem wat spek gegeven, dat heeft het proces aanzienlijk versneld). Binnenkort ga ik een hele week dog-sitten: Céline is naar Frankrijk en Kyle en Mairy gaan skiën. Goed dat zij er nog is, dan heb ik nog wat gezelschap s'avonds.

CAMPUS CRUSADE FOR CHRIST is now here!!!

2008-01-26T13:46:00.000-08:00

Het is de bedoeling dat ik af en toe iets ga schrijven over de verschillen tussen de VS en België. En we beginnen natuurlijk met godsdienst!! Het zuiden van de VS is heel Christelijk. Het loopt hier vol met 'Baptisten', en die pakken hun godsdienst heel serieus: op elke straathoek vind je hier wel een kerk.

Af en toe maak je rare dingen mee. Woensdag was ik bvb. op de campus in Mobile, en omdat ik een half uurtje tijd had ben ik daar een koffie gaan drinken. Aan het tafeltje naast mij zaten twee volwassen mannen handje in handje elkaar in de ogen te kijken en op stille toon tegen elkaar te prevelen. Aha homo's, dacht ik direct, maar dat bleek niet het geval te zijn. Na een tijdje had ik door dat die twee gewoon luidop aan het bidden waren. En dat is hier blijkbaar vrij normaal. En af en toe krijg je natuurlijk mails met titels zoals 'come join us now' (yep, voor de 'campus crusade') en dan weet je direct hoe laat het is :-)

Maar ik mag niet veralgemenen. De meeste mensen zijn vrij discreet in hun geloof, en er lopen (toch zeker op Dauphin Island) heel wat mensen rond die de boel sterk relativeren. Gelukkig maar!

week 1

2008-01-26T11:18:00.000-08:00

Hehe, wat een week. Ik was niet gemakkelijk om afscheid te nemen van België, maar sinds ik hier ben heb ik de tijd nog niet gehad om heimwee te voelen.

De eerste dag heeft mijn prof (Just) me op sleeptouw genomen. Hij heeft me enkele lagunes getoond (om de feeling te krijgen waar ik ga werken) en hij heeft me mee uit eten genomen met zijn vrouw en zijn twee kinderen. Het is een aangename kerel, no-nonsense en heel enthousiast (maar hyperactief! en zijn kindjes hebben dat duidelijk van hem geërfd!). Die avond heb ik voor het eerst een voet gezet op Dauphin Island, mijn thuis voor de komende vier jaar. En ook daar begon het al goed: er was een fuif van de plaatselijke studenten (waar ik uiteraard naartoe ben geweest). Ik heb er onze nationale eer verdedigd in het "Beer-pong" maar voor de karaoke heb ik vriendelijk bedankt.

De volgende dag was het "Maarten Luther King" dag (vrijaf dus) en hebben mijn kotgenootjes (Kyle, Mairy en Céline) me meegenomen naar Mobile om een expositie te bezoeken. Ik heb geluk gehad dat ik ben hen terecht gekomen ben. Aangezien ik maar geen kot vond hebben zij me voorgesteld om een maand lang bij hun in te trekken, tot ik hier iets deftig gevonden heb. Het zijn echt schatten van mensen.

De rest van de week hbe ik me door de plaatselijke papiermolen gewrongen. Formulieren invullen op het werk, social security nummer aanvragen, bankrekening openen, aan iedereen voorgesteld worden,... Het was best druk. Daarnaast moest ik natuurlijk ook naar de les. Het was echt raar, ik dacht dat ik daar vanaf was toen ik afstudeerde in Luik, maar het systeem van doctoreren is hier heel anders dan in België. Als je hier doctoreert ben je echt nog een student, en ben je verplicht om een hele hoop vakken te volgen. Maar soit, zolang ze me ervoor betalen maak ik er niet van :-) Volgende week komen mijn eerste dagen op het veld. Ik kijk er al naar uit! Maandag gaan we trouwens de planning maken voor mijn eerste experiment: een soort test voor het grote zeegras-restoratie project dat in de herfst van start gaat.

Elke vrijdag is het hier trouwens "happy hour". De "beer-bitch" van dienst stuurt om 4.30 een bericht, waarna iedereen zich verplaatst naam "building 10" om samen een pintje te drinken. Meestal loopt dat uit op een feestje en gisteren was geen uitzondering op de regel. Ik ben uiteindelijk aanbeland in het huis van C.K. (een zuid koreaan met een pooltafel in zijn living) waar ik voor 10 man spaghetti gekookt heb.

En nu is het dus zaterdag en heb ik eindelijk rust. Al is het niet voor lang. Vanavond nemen Kyle en Mairy me mee naar "Fight night". Een soort boxmatch op de campus in Mobile (voor de kenners: een van de vechters in 'butterbeen', die gast die Johhny knoxville een pak slaag gegeven heeft in Jackass).